NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Nie strzelać!
Vicente!
Wstrzymać ogień!
Wstrzymać ogień, do cholery!
WIGILIA
SKLEP MONOPOLOWY U VICENTE'A
39 GODZIN WCZEŚNIEJ
EL CAMINO 1,8 KM
Zamknij się.
WESOŁYCH ŚWIĄT
I znowu nie mamy śniegu.
To już 40 lat bez białych Świąt w El Camino.
Po prostu do bani.
- Trzy? - Cholerni terroryści.
Było tak ciemno. Ledwo zdążyłam po latarkę.
WIELKIE CYCE
Postaramy się bardziej.
SZERYF
Czyżby? Gdzie Carl, do cholery?
Tam, gdzie zawsze.
Tak.
Gdzie byłeś wieczorem?
Na patrolu, jak zawsze.
Czyżby?
Dzieciak Talbertów gotował metę w stodole ojca.
Podpalił się.
Zawsze były z nim kłopoty.
Nie przyjąłeś wczoraj żadnych zgłoszeń.
Twój radiowóz stoi tak samo krzywo, jak wczoraj.
- Może tak zaparkowałem. - Może masz wszystko w dupie.
Tak...
Służę w tym mundurze 25 lat.
A od roku nie spisałeś nikogo za narkotyki.
Jedyne, co robisz, to szarogęszenie się.
Nieuprawnione aresztowania i przeszukania.
I Bóg wie, co jeszcze!
Wiesz, że zajmuje się tym wymiar sprawiedliwości.
Na pewno to wiem tylko, co znajduje się w tym kubku.
W tym mieście dzieją się gorsze rzeczy
niż jakiś ćpun palący stodołę tatusia.
Witam.
Macie wolne pokoje na dziś?
To zależy. Ilu pan potrzebuje?
Tylko jednego.
Jednego?
Bo powiedział pan „pokoje”, liczba mnoga.
No tak. Jestem sam, więc jeden pokój.
Jeden pojedynczy pokój.
Przyjmujemy gotówkę, karty kredytowe
i czeki osobiste z ważnym prawem jazdy.
Zapłacę kartą.
Cholercia.
Niezła karta.
Skąd pan jest?
Mogę już zapłacić? Długa droga za mną.
Jasne.
Padnięty?
Odrzucona. Karta nieważna.
Piszczy, żebym zadzwonił i w ogóle.
Nie ma sprawy, zapłacę gotówką.
I tak muszę zadzwonić.
Nie, spokojnie. Proszę, ja to zrobię.
Nie chce pan wieki czekać, aż odbiorą.
- OK. Tu ma pan rację. - Pobraliśmy się w Walmarcie
Przy wranglerach
Czyj to samochód?
Tego pana. Ładny, co?
Tak, mój.
Poproszę prawo jazdy.
Proszę.
Eric Norris. Kawał drogi od Missouri, co?
Który to rocznik?
Siedemdziesiąty któryś.
- Są trampoliny... - Zakwateruję pana w trójce.
Za dwójką. Jak dojdzie pan do czwórki, to jest pan za daleko, OK?
Stówkę zatrzymam na szkody. Miłego pobytu.
- Dziękuję. - Jestem baleriną
Baletnicą na czubeczkach palców
Mówię, że na samiuśkich czubeczkach palców
Pobraliśmy się w Walmarcie
Przy parówkach i fasolce
Zabity gość w Teksasie Kradziona honda babki
Moja twarz jest teraz w gazecie
Kochamy się i smażymy bekon
Wycieramy nasz opiekacz
Popatrz tam, tam daleko
Co robisz?
Sam to zrobiłeś?
No proszę.
OK?
PRZYCHODNIA DEERING
Autyzm u dzieci może być czasem trudny do rozpoznania.
Mogą się wydawać normalne, mieć niewielkie anomalie.
Wie pani, co ja myślę?
Będzie mówił, kiedy będzie gotowy.
To tak nie działa.
Według mojej oceny
zaburzenia rozwoju pani syna są ze spektrum autyzmu.
Każdy jest inny, pani doktor.
I bez badań wiem, że wszystko z nim dobrze.
To wszystko?
Jak nisko w hierarchii muszę być,
żeby zajmować się przedstawieniem niepełnosprawnej bibliotekarki?
To miłe.
Materiał o zwykłych ludziach.
Szkoła uzbiera pięć tysięcy na leczenie.
Urocza sprawa.
Tak, urocza.
Zawsze uroczo...
dla Beth Flowers.
To przez to nazwisko.
Muszę je zmienić.
Nie.
To superchwytliwe nazwisko dziennikarki.
Jak Dallas Raines.
Pogodynek z Los Angeles.
A nie jest z Dallas.
Nie. To mały rynek.
Dlaczego nie dostanę tematu krajowego?
Na przykład, nie wiem...
sekty albo...
rządowej seksafery.
No.
- Oby do niej doszło. - Boże, muszę siku.
Ostrożnie. OK.
Zdecydowałaś już, jak je nazwiesz?
Dalej myślisz o Heather?
To imię dla jędzy.
Liza albo Megan. Sama nie wiem.
Suzy jest słodkie. Suzy przez „z”.
Świetne. W Cincinnati znałem striptizerkę Suzy.
Zrobiła taki numer...
Objęła rurę obiema nogami.
Potrząsała tyłkiem na górze,
a potem nagle zjechała.
Myśleliśmy, że musi iść do szpitala, ale nie.
- Chyba robi tak co wieczór. - Nie patrz!
Nie patrzę. Rozmawiam z tobą.
Macie miejsce na ciasto?
Nie, dziękujemy. Nie dziś.
Desery jemy od święta.
Dobrze, nie śpieszcie się.
Mamusi nie stać codziennie na deser.
A tobie nie potrzeba więcej cukru.
- Wszystko w porządku? - W idealnym.
Nie musi pan kłamać.
Czy jest tu gdzieś sklep spożywczy albo jakiś inny?
Tu obok można kupić wszystko.
Ile kosztuje ciasto?
3,95. Warte każdego centa.
Może pani dać kawałek małemu?
Nie, podziękowaliśmy za ciasto.
To od tamtego pana.
Kupił je dla was.
UDRAŻNIACZ DO RUR
Tam jest.
Patrz.
Niesie cztery litry udrażniacza.
To główny składnik mety.
Płaci gotówką. Ma trefne karty.
Gówno wie o swoim samochodzie.
To żadna filozofia.
Prawdopodobieństwo winy.
Mamy prawdopodobieństwo winy, bo prawdopodobnie coś knuje.
To jest pewne.
No proszę.
MNIEJ NIŻ 10 KM STĄD, AKTYWNY PRZED CHWILĄ
Higienista.
Jesteśmy.
To prawda.
Chyba że to mój chłopak i nie zapukał.
Gdzie jesteś? Chodź no tu. Co cię tak dziś ucieszyło?
No proszę.
Skończyłeś.
- Maluteńki pająk... - Znowu dziś wychodzisz?
Siedząc tu, nie znajdę mężczyzny.
Już próbowałam. Udało się raz.
Nie lubiłeś faceta od kablówki, co?
„Wskoczył na sanie,
już słychać gwizdanie.
Jak dmuchawców puch wzlatują nad granie.
Lecz słyszałam, jak krzyknął, nim zgubiły go oczy:
»Życzę wam dobrych Świąt i spokojnej nocy«”.
Nie, kochany, twoja kolej.
Jak chcesz być duży, musisz przeczytać sam.
Muszę iść do pracy, wrócę przed ósmą.
Higienista zabiera mnie na kręgle.
Bardzo chce poznać Jewels.
Mamo, nie proszę cię o wiele.
Seth czyta. Nie będzie cię męczył.
Boże, ale krótka.
W sumie możemy posiedzieć tutaj.
Nieważne. Wrócę przed twoją randką.
Masz seksowną bluzkę na kręgle?
- Nie ma takich. - A powinny być.
Kręglom przydałaby się pikanteria.
SKLEP MONOPOLOWY U VICENTE'A
Przepraszam.
- Przepraszam. - Boże!
- Ale mnie pan przestraszył. - Nie chciałem.
A jednak. Co pan tak nade mną stał?
Chciałem kupić coś do picia...
I staje tak pan i straszy ludzi?
Spokojnie. Przepraszam.
Naprawdę.
Co podać?
Tamtą tequilę.
Poproszę.
26,50.
Co pani czyta?
Uczę się.
Czego?
A pan co, glina?
Wyglądam na glinę?
Dwa razy w tygodniu mam zajęcia w Baxter.
Wieczorowe. Jakby chciał pan wiedzieć.
Fajnie. A co pani studiuje?
Biologię rozwoju. Podać też znak zodiaku?
Dzięki za ciasto.
Pewnie.
Nie ma za co.
Dlaczego?
Chciałem być miły.
Tak?
Po co?
Dziecko powinno móc zjeść ciasto.
Dzięki.
Nie ma za co.
Czego?
Szukam pana Rotha.
- Michaela Rotha. - Michaela Jebanego nie ma.
A teraz spieprzaj.
Zna pan Michaela Rotha?
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Mieszkał tu kiedyś. Wie pan może coś o nim
- albo zna kogoś, kto wie, albo... - Nie, nie i nie.
A teraz spierdalaj.
- Chwileczkę... - Chcesz połamać te palce?
- Mogę to zrobić. - Znalazłem list.
Sprzed 15 lat. To adres zwrotny.
Głupi jesteś?
W tej dziurze nikt nie mieszka 15 lat.
Rozumiem. Przepraszam za kłopot.
Próbowałeś. Możesz to odhaczyć na liście.
Hej, słuchaj.
Mieszkał tu przede mną jeden gość, weteran.
Opowiem, jak postawisz mi drinka.
No weź!
Jeśli to nie on i nie mamy o czym gadać, stracisz piwo.
- Nie, spoko. - Mamy Święta.
Kto się o tym dowie?
Mogę?
- Proszę bardzo. - Super.
Chwała Panu. Zawsze o nas dba.
Niezła bryka. Rocznik ’71?
W tym roku odnalazłem Pana i Zbawcę Jezusa Chrystusa
oraz szacownego Jacka Danielsa.
Jack wciąż mi towarzyszy.
To jak się pan nazywa?
Bukowski. Przyjaciele mówią mi Charles.
- Oryginalnie. - Cały ja. Niepowtarzalny.
Skoro się poznajemy, jak mówią na ciebie?
Eric.
Dokąd jedziemy?
Ja się zorientuję,
ty prowadź, a ja wskażę.
Hej, Tammy.
Dwa pabsty.
Dla mnie heineken.
Pabsty są dla mnie.
Ty zamów, co chcesz. W końcu płacisz.
- Poproszę heinekena. - Pewnie.
O, kurde.
Masz drobne?
- Po co? - Do szafy grającej.
Nie mam na to czasu. Rozmawiamy czy nie?
Chodzi o klimat.
Mamy, kurwa, Święta. Pokaż trochę klasy.
Proszę bardzo.
- Gracias. - Por nada.
- I gracias. - Proszę bardzo.
Kurde blade. Jedziemy.
Na dachu reniferów ślad
Jest już Mikołaj bardzo rad
Przez komin...
- Gdzie leziesz, pijaczyno? - Pijaczyno?
- Cholera. - Uważaj sobie!
- Uspokójcie się! - Puszczaj!
Spokojnie. Jest pijany.
Panuję nad nim. Spokojnie.
Dobra?
Przestań.
Siadaj.
Odbiło ci?
Cholera.
W całym tym chujmidrze
zapodziałem gdzieś napoje.
Mógłbyś?
- To dobry pomysł? - Nie wszystkie pomysły są dobre,
ale mimo wszystko są pomysłami.
Tammy, poproszę jeszcze jedno piwko.
I jakbyś mogła podać mi to z szafy.
Nie ma sprawy.
A więc...
Michael Roth?
Co z nim?
Podobno go znasz.
Znam gościa podającego się za niego.
I co to ma znaczyć?
Co ma co znaczyć?
Facet, który mieszkał u ciebie.
Facet, facet...
Kiedy się wprowadzałem
do tej dziury, sześć lat temu,
faceta nie było, zanim się wyprowadził.
Weteran z Wietnamu.
Serio? A jak wyglądał?
To było sześć lat temu. Mam to pamiętać?
- Nie pamiętam swoich słów. - Coś musisz.
- Eric, tak? - Rozmawiałeś z nim.
Miał włosy wyrastające z czubka głowy.
Taki wzrost, ale gdybym stał, ręka byłaby wyżej.
- Kurwa. - Serio.
Średnio jasny odcień skóry. Mówił po angielsku.
- To ci pomoże. - Super żart.
- Już cię odstraszyłem? - Miłego picia.
Wesołych Świąt!
Co to ma być?
Możemy zadać parę pytań?
Na temat?
Kurczę pieczone! Miałeś rację, Carl.
Chyba coś tu mamy.
Co się tu dzieje?
Wygląda na nielegalne zioło.
Chwila. To nie moje.
- Nie? - Nie.
TAWERNA
Wpadłeś w niezłe gówno.
Co?
- To jest przesłuchanie. - Wyjaśnij to.
Kibel mi wylał.
A telefon na recepcję?
Normalna osoba dzwoni, jak wyleje jej sracz.
- Przetkałbym sam. - Hydraulik?
- Robisz kryształ? - Co?
Widzisz to tu?
O, to. To niepodważalne.
To nie moje.
„Nie moje!”. Też mi nowina.
Podwoziłem kogoś.
- Zostawił to. - Czyżby?
I kto to taki? Pamiętasz nazwisko?
- Charles. - Jaki Charles?
- Jestem oskarżony? - Będziesz.
To jakaś kpina. Chcę prawnika.
Brak prawników w promieniu 80 km.
No i mamy Święta.
Cholera, prawda. Wesołych Świąt, Carl.
Zamknij się. Co ty pierdolisz?
Ej, twardzielu!
Zadam ci pytanie.
Opylasz metę?
- Nie. - Mów prawdę!
Nie!
- Prawdę! - O czym pan mówi?
Pieprzony pijak. Gleba!
Puszczaj mnie!
Myślałeś, że sobie tu przyjedziesz opylać to gówno, co?
Uzależniać nasze dzieci. Pomyłka!
- Spokojnie! - Zamknij się, Billy!
- Zwijamy się! - To jasne, że opyla.
- Nieprawda. - Prawda.
- Sukinsyn! - Cholera!
Kurwa, Carl.
Po co to zrobiłeś?
Wesołych Świąt, pijaczyno!
Jebane bachory.
Wesołych Świąt, mi reina.
Bardzo dziś tęsknię.
Nie martw się tekturową modelką. Za sztywna dla mnie.
Cholerna lodówka.
¡Cabrón!
Nie, nie, señor.
Znowu lodówka?
Próbowałem twojej sztuczki. Niemal się zabiłem.
Potrzeba kobiecej ręki.
Dzięki, Katie.
- Będę za godzinę. - Godzinę?
Piwo będzie jak siki.
No dobrze, niedługo.
Powinnaś poprosić o podwyżkę.
Jak czegoś w życiu chcesz, musisz o to warczeć.
Lub zrobić coś zakazanego.
Czekam, aż powiesz mi, że jestem adoptowana.
To sobie czekaj, kochanie.
To dla Dennisa, kotku. Masz płatki.
Tak ma na imię?
Dennis McClarty. No dobrze, weź jeden.
Dennis higienista.
Tak.
Oby zęby czyścił lepiej, niż stuka.
- Tak myślałem, że czuję bekon. - Dzień dobry.
Umyłaś zęby.
Twoja przemowa nieco mnie przeraziła.
Nici będę używać, jakby mi płacili.
Prawdziwa higiena daje brak sztucznej szczęki.
Dzień dobry, Dennis McClarty.
- Kate. - Kate, ładne imię.
A to kto?
Jest małomówny.
Milczenie jest złotem.
OK, wrócę za kilka godzin.
Kilka godzin?
- Mieliśmy iść na kręgle. - Właśnie.
Ale byliście wczoraj.
- Nie dotarliśmy. - Tak.
- Weźmiemy go. - Pewnie.
- Lubisz kręgle? - Zabierzemy go.
- Prawda? - No weź. Dlaczego kręcisz głową?
O matko!
Suka jedna.
Jezu.
Cholera.
No jasne, że nie.
Hej!
Wstawaj. No już.
Opuść. Nic ci nie zrobię.
Wstawaj.
Słuchaj...
Miałeś torbę trawy.
OK? To fakt.
I trochę gorzały.
I trefną kartę.
Jako stróż prawa mam z czego wybierać.
Na twoją obronę mój partner był dość ostry,
za co przepraszam. OK?
Nie tak tu operujemy.
Wszyscy jesteśmy w tarapatach.
Więc zrobimy tak:
pójdę do łazienki, o tam.
Widzisz?
Położę kluczyki, do twojego samochodu, tu.
To jest otwarte. Będzie otwarte.
A ja będę w łazience.
Jasne?
Trochę tam posiedzę.
Kiedy kończysz służbę, Carl?
Całe życie jestem na służbie.
Przez całą dobę.
To była długa noc.
Wypijesz to teraz, bracie?
- Nie jest za wcześnie? - Tak myślałem.
Za wcześnie na głupie pytania.
Nie słuchałeś? Długa noc.
Słuchałem, ale myślałem,
żebyś może nie pił na służbie.
Może zajmij się własnym zasranym życiem.
A ja zajmę się swoim.
Mam tylko tyle.
Złapię cię później.
Oczywiście.
Zawsze miło pomóc stróżowi prawa.
Tak, tak. Feliz Navidad.
Nie tak mówicie?
Sí, señor.
O malutkie Betlejem
Jak spokojnie śpisz...
Czego chciał?
Tego, co zawsze.
Nie możesz mu pozwalać tak sobą pomiatać.
Długo nie pociągnie.
Doganiają go demony.
Jak tam mój druh?
Mikołaj odwiedził nas wcześniej.
Otwórz.
I co tam masz?
Na zapleczu są baterie. Leć.
Co jest, kurwa?
Cholera.
Billy, zgłoś się.
Gdzie, do cholery, jesteś?
Zjeżdżaj z drogi!
Natychmiast!
Cholera!
Kurwa!
A niech cię.
A niech cię, Billy.
Przysięgam na Boga, że cię zabiję.
Pewnego dnia umrzesz i będę miał to w dupie.
Przysięgam na twoją matkę!
Ty mały, lepki, oślizły...
Wyjaśnisz, jak ten skurwysynek wylazł z aresztu?
Wyjaśnij to!
- Wesołych Świąt. - Daruj sobie.
Piwo nie jest zimne.
Przywykłem do przeciwności.
Cholera.
Wezmę jacka, The Seven i ostatnią Wild Turkey.
I jeszcze sześć zdrapek.
Dlaczego nie znajdziesz sobie miłej pani? Nie piłbyś tyle.
To działa tak: daję ci kasę, a ty mi gorzałę.
Banalny kapitalizm.
- Sześciopak na koszt firmy. - Serio?
Szerzę ducha Świąt.
No proszę.
I mamy wesołe Święta.
Oddano strzały!
Strzały w monopolowym U Vicente'a!
Billy, rusz tyłek!
Nie mogę naprawić.
Na ziemię!
- Seth! - Na ziemię!
Cholera!
Cholera jasna. I po co to zrobiłeś?
Byłem w wojsku, dupku.
Strzelasz, to odpowiem ogniem.
Do ciebie nie strzelałem.
- Mamy tu zbiega. - Nie.
Wypuszczono mnie.
Sędziemu to powiedz.
A ty pójdziesz siedzieć za usiłowanie morderstwa.
Celowałem w nogę i trafiłem.
Tak to wygląda, jak ktoś nie chce cię zabić.
Odłóż to!
- Nie! - Nie odłożę!
Zamknij ryja!
- Odkładaj! - Nie!
Słuchaj mnie, wpadłeś po uszy w gówno.
Kumasz?
Wypuść wszystkich,
- a obiecuję sprawiedliwość. - Nikogo tu nie trzymam.
To jakiś pierdolnik. Skończyłem.
Odpadam.
Hej!
Nie chcemy żadnych zakładników.
Cholera jasna.
Ty...
Słuchaj, zaraz przyjedzie wsparcie.
Uspokój się i możemy to przegadać.
Cholera.
- Biuro szeryfa! - Kurwa.
Co się tam dzieje?
- Odłóż to i się stąd wyczołgaj. - Nie odłożę!
- Odkładaj i wynocha! Już! - Jak mam stąd wyjść?
Cholera, jak mam się ruszyć?
- Cholera jasna! - Słuchajcie!
Co się dzieje?
Zasłoń, zanim RoboCop znów strzeli ostrzegawczo.
Zasłońcie!
Natychmiast!
- Czego Carl wydzierał się w radio? - Strzały!
Wiem, Billy! Ale kto strzela?
Hej, ty, odsuń go od drzwi.
Ale to nie jest współudział.
Carl ścigał kogoś, może tego dzieciaka z aresztu.
Jakiego dzieciaka?
Znów odstawiacie gliniarzy i złodziei?
Cholera!
Billy.
Cholera!
- Czyli trzymasz nas tu? - Zamknijcie się!
Po prostu... zamknijcie się i usiądźcie.
Muszę chwilę pomyśleć.
No już, kochanie.
Czy wiemy, kto dokładnie tam jest?
Dokładnie to nie.
Myślę, że Carl.
Przestań!
Chodź tu. Cholera jasna!
Prawdopodobnie, możliwe, że Vicente.
No i zgaduję, że aresztowany dzieciak. Chyba.
Albo i nie.
- Jaki plan? - Zajdę od tyłu.
Dobrze.
Dobra.
Osłaniam pana.
Popieprzony kryminalista.
- Zamknij się wreszcie! - Sam się zamknij!
- Nie celuj. - Gdzie kajdanki?
Idź do diabła! Boże, cholera!
- Wyjmuj je! - Cholera!
Wyjmuj!
Zachować spokój.
Zakładaj kajdanki!
- Jest tu tylne wyjście? - Okno, ale się nie zmieścisz.
Nie ruszać się, dobra?
Cholera jasna.
Wyjdź z podniesionymi rękami!
Jesteś... prawie otoczony!
Stać!
- Strzały! - Szybko.
Cholera!
Cholera jasna.
Jestem pod ostrzałem.
Odpowiadam.
- Cholera. - Pod ostrzałem.
- Wszyscy cali? - No już.
Jestem tu.
Policja wyborowa.
Strzelają sami do siebie.
Odpowiadam ogniem.
Szeryf odpowiada...
Chwila.
Nie strzelaj.
Tak, odpowiadam ogniem!
Nie strzelamy.
Postrzelony?
Nie „postrzelony”! Nie strzelamy!
- Przestań strzelać. Pojebało cię? - Aha, OK. Nie strzelamy.
Jak ci tam, proszę...
Nazywa się Eric Norris.
Opyla prochy z Missouri.
Zgarnąłem go wczoraj. To zbieg.
Plus porwanie, potrącenie i usiłowanie zabójstwa.
To kpina.
Aresztowali mnie za nic.
Nieprawda. Miał trawę i przyrządy do mety.
Udrażniacz. A trawa była jego.
Pobili mnie, bo chciałem odetkać kibel.
- Sam to sobie zrobiłem? - Kutas z ciebie, Carl.
Co?
Wierzysz mu?
Spójrz na niego.
A potem na mnie.
Szeryfie!
Co zrobimy?
Załatwimy sobie wehikuł czasu.
Cofnę się w czasie
do okresu, kiedy mój kuzyn chodził z twoją matką.
Wtedy odrąbię mu fujarę,
zanim zdąży stworzyć idiotę.
Pewnie do ciebie.
Halo?
Wygląda na to, że mamy tu problem.
Tak.
Zgadza się.
Strzelacie, a są tu niewinni ludzie.
Z kim rozmawiam?
- Z podejrzanym? - Nie.
Podejrzany to pana człowiek na podłodze.
Mówisz o Carlu Hookerze?
Tak.
- Dlaczego do nas strzelacie? - Słuchaj.
Może wyjdziesz i o tym pogadamy?
Gwarantuję ci bezpieczeństwo.
Tak, ufam panu.
Wszyscy gliniarze są tu niepoczytalni.
Gdy Jezus urodził się w Betlejem w Judei,
Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy
ze słowami: „Gdzie jest zrodzony król żydowski?
Ujrzeliśmy gwiazdę i przybyliśmy złożyć mu hołd”.
Elias, teraz ty.
Nie lękaj się dzieciątko.
Oto gwiazda, którą ujrzeli na wschodzie, prowadziła ich.
Aż zatrzymała się nad miejscem pobytu dzieciątka.
Kiedy ujrzeli gwiazdę, ogarnęła ich przejmująca radość.
Kiedy weszli do środka,
zobaczyli dziecko z Maryją, jego matką.
BILETY
...funkcjonariusze potrzebni są na wczoraj!
Cholera, mamy problem!
Zastępca szeryfa zakładnikiem w monopolowym U Vicente'a!
- Dajemy! - Jedziemy.
Sytuacja wygląda tak:
Carl, zanim wszedł, zameldował się przez radio.
Ale nie powiedział, kogo ścigał ani dlaczego.
Nie mamy pojęcia, gdzie znajdują się zakładnicy.
Może przy półkach.
Może przy maszynie do lodu.
Może z tyłu przy sraczu lub w biurze Vicente'a.
Nie wiemy nawet, kim są zakładnicy i kto ich przetrzymuje.
Mówiłeś, że może to być dzieciak, którego aresztowaliście wczoraj.
- Że to on strzela? - Tak.
Jestem stosunkowo pewny.
Choć zdaje mi się, że widziałem dwóch białych mężczyzn,
po dwudziestce, za ladą.
No i... To znaczy, to... szaleństwo,
ale... chyba widziałem dziecko.
Chryste, Billy.
Jesteś pewien?
Nie mogę być z pewnością pewien na 100%.
Ale powiem jedno:
są tam na pewno cztery osoby lub pięć, być może.
Czyli...
jedna wielka chujnia.
No dobra, Billy...
Jesteś moim zastępcą.
Dowiedz się jak najwięcej.
I zabezpiecz cały obszar.
Jasne?
Oczywiście, szefie.
Zastępca, do roboty.
Nic mu nie jest?
Wpakowałeś się w niezłe kłopoty.
Co zamierzasz, amigo?
Staram się, żeby nikt nie zginął.
To odłóż broń, ręce do góry i wyjdź na zewnątrz.
Nie, to zły pomysł.
Ktokolwiek wyjdzie, stanie się celem.
Już to widziałem.
Nic dobrego.
Myślisz, że masz rację. On nie.
Przegrywasz.
To oznajmię oczywistość.
Postrzelił pan stróża prawa.
A ty niby nie jesteś przestępcą?
Dobrzy ludzie nie biorą zakładników.
A strzelanie do mojego samochodu, żeby zabić?
Moje słowa przeciwko twoim.
Widzisz, jak to działa?
Kurka.
Dobra.
No dobra.
Oto, co wiemy bez wątpienia:
Vicente Santos to właściciel sklepu monopolowego U Vicente'a.
Więc pewnie znajduje się na miejscu.
Myślę, że Kate Daniels może dziś pracować.
Dzwoniłem do niej i nikt nie odebrał,
więc wnioskowałbym, że też tam jest.
Z czego z kolei wnioskuję...
że chłopczyk w środku, jeżeli jest tam chłopczyk,
to pewnie jej syn Seth.
Dobra.
Sprawdź rejestracje tych samochodów.
Już to zrobiłem.
Mamy tu pick-upa Vicente'a, niebieskiego dodge'a.
Mały importowany gruchot to samochód Kate Daniels.
Radiowóz Carla stoi na drodze.
Jest poobijany jak po jakimś zdarzeniu.
No i mamy chevelle'a.
Erika Norrisa.
To podejrzany, z którym użeraliśmy się z Carlem.
Może to on, a może nie on trzyma zakładników.
Dostałeś w głowę czy co?
Zaczynasz się zachowywać jak policjant.
Dziękuję panu. Dziękuję.
Mam nawiązać ponownie kontakt?
Nie, chcę chwilę posiedzieć i pomyśleć.
Dobrze. Mógłbym odegrać rolę negocjatora,
może nawiązać nić porozumienia.
Cholera, Billy, to nie film.
Żaden z ciebie Samuel, kurwa, Jackson.
No proszę.
Ale super.
Źle to wygląda.
No.
Jest tu kamera.
Tak, wszystko nagrane.
Ty z moją bronią i jak do mnie strzelasz.
- Ty też tam jesteś, dupku. - Gdzie monitory?
W biurze z tyłu.
Pokażę gdzie.
Ja mu pokażę.
Dobra.
Cholera jasna. Są wszędzie.
A czego się spodziewałeś?
Boże.
Poradzić ci coś?
Skoro nic nie zrobiłeś, poddaj się.
Poddać się? Gliniarzom, którzy ot tak do nas strzelają?
Tak. Zakładnicy to starcy i moje dziecko.
Wypuść chociaż ich.
Wypuszczę. Was wszystkich. Przysięgam.
A co tu w ogóle robisz?
Po co tu przyjechałeś?
Szukam kogoś.
- Tak? Kogo? - Mężczyzny.
- Jakiego? - Czy to ważne?
Tak, ważne.
Mój ojciec tu mieszkał.
Albo mieszka.
Nie wiem, więc przyjechałem go odnaleźć.
Nie znasz go?
Nie.
Myślałem, że to dobra pora, bo są Święta,
ale nie był to najlepszy pomysł.
Superowo, telewizja.
Obejrzyjmy Szklaną pułapkę. Świąteczny film.
Sklep z zakładnikami, wesołych Świąt!
Nie będę z nimi gadał.
Co ty wyprawiasz?
Słucham.
Masz 30 minut na wypuszczenie zakładników.
W innym wypadku zagazujemy was.
ZAKAZ PALENIA
Radzę ci natychmiastowo uwolnić kobiety i dzieci.
Skończyłeś paplać? To słuchaj!
A z kim rozmawiam?
- Z tym, z którym gadasz. - Nie mów głupot.
Jesteś zakładnikiem?
Chcemy kasy, mnóstwo kasy.
Do, re, mi. Wysokie nominały.
Nie dostaliśmy prezentów na Święta i jesteśmy wkurzeni.
Nieoznaczone, bez żadnego barwnika.
Nara.
Żartujesz sobie?
Odjebało ci?
- Zawsze chciałem to zrobić. - Zupełnie ci odwaliło.
- Lepiej oddzwoń. - Są pod 911.
- Pomyślą, że współdziałasz. - Nic nie pomyślą.
To banda ćwoków.
Ten facet był starszy.
Nie dzieciak, z którym gadałem.
Mówi pan, że starszy facet?
To właśnie mówię.
Dobrze.
Więc kto jest tam kim?
Oto, co wiemy bez wątpienia:
Vicente Santos to właściciel sklepu monopolowego U Vicente'a...
Cholera, wiem, co sobie zapisałeś w notesiku, Sherlocku.
To nie był Vicente ani na pewno Carl.
Nie ma tu samochodu żadnego starego.
- Mamy pick-upa Vicente'a... - Gadałeś z dziennikarką?
- Nie. - To na co, cholera, czekasz?
W porządku.
Głodny jestem.
Powinniśmy coś zjeść.
Orzeszki to za mało.
No już. Co ty na to?
Nadajemy na żywo sprzed sklepu U Vicente'a w El Camino,
gdzie prawdopodobnie doszło do wzięcia zakładników w Wigilię.
Władze nie ujawniły tożsamości zakładników.
- Dowiedzieliśmy się jednak... - O mój Jezu.
...że zastępca Carl Hooker z biura szeryfa w El Camino
znajduje się w sklepie.
Carl, może nam powiesz, co naprawdę się wczoraj stało?
Dowiesz się w sądzie lub na jego pogrzebie.
Teraz już nawet sam nie zna prawdy.
No weź, Carl.
Powiedz nam prawdę.
- Tu są sami przyjaciele. - Na co komu prawda?
Prawda cię wyzwoli.
Nas wyzwoli.
Jesteś pijakiem, wszyscy to wiemy.
- Małe miasto. - Sam jesteś.
Ale nie chowam się za odznaką.
Nie prowadzę po pijaku.
Przejechałeś na czerwonym.
Miał narkotyki w organizmie.
Tak?
- A ty co miałeś w organizmie? - Blondyneczkę.
Co ty na to?
- Obrzydliwe. - Słuchaj, Carl.
Powiedz wszystkim, co naprawdę się stało,
to natychmiast wyjdę stąd i się poddam.
Czy powie pan coś więcej
o klientach obecnych wtedy w sklepie?
Nie wiem co.
Rozumiem.
Witam panią.
Biuro szeryfa. Kurka wodna, dobrze to ukrywają w TV.
- Beth Flowers. - Tak, wiem.
Billy Calhoun.
Zastępca Billy Calhoun.
Zastępca dowodzącego sytuacją.
Mogę zadać panu kilka pytań?
- Oczywiście, dlatego tu jestem. - Super.
Panie zastępco, czy wie pan cokolwiek o strzelającym?
Ma pan nazwisko? Podejrzanego?
A więc... Ja i mój partner i ja...
zastępca Carl Hooker, H-O-O-K-E-R,
- aresztowaliśmy wczoraj chłopaka. - Za co?
Handlował narkotykami.
Chyba metamfetaminą.
Obserwowaliśmy podejrzanego, pana Erika Norrisa,
ponieważ pasował do profilu
- ze swoją złotą kartą... - Eric Norris?
- Z udrażniaczem. - Z czym?
To przeczucie, które miewają doświadczeni policjanci.
Taki szósty zmysł.
- Tak między nami. - Tak...
A więc podejrzany wpłacił kaucję i został zwolniony?
Niezupełnie. Nie.
Uciekł.
Uciekł... z...
Z naszego obiektu.
Z aresztu?
Zgadza się.
Jak do czegoś takiego dochodzi?
My po prostu... chcemy wszystkich uwolnić,
żeby mogli być z rodzinami przed tym świątecznym dniem.
No dobrze. Mówiła Beth Flowers na żywo z...
Jeśli ma pani więcej pytań, będę na miejscu.
Proszę szukać...
Dobrze.
Mówiła Beth Flowers na żywo sprzed sklepu monopolowego U Vicente'a.
Potrzebuję lekarza.
To gadaj.
Będziesz miał na sumieniu martwego gliniarza,
jak mnie nie wypuścisz.
A to... dożywocie.
Ma rację.
Martwy pies...
no es bueno.
Chcę tylko odzyskać życie.
Cofnąć się, zanim tu przyjechałem.
Możesz to zrobić.
Po prostu im powiem, co się stało.
Rozumiesz?
Każdy ma swoją prawdę.
- Rozumiesz? - Tak.
Ale prawda jest jedna.
Tylko Bóg to wie.
Pewnie wie, że gówno wiesz.
A co ty, kurwa, wiesz, Vicente?
Pamiętasz, jak włączył się alarm...
Pierwszy tu przyjechałem.
Byłeś w domu...
Zajmowałeś się chorą żoną.
Pamiętasz?
Uratowałem twój sklep.
A ty, blondyno?
Do kogo biegłaś...
kiedy chłopak rzucał tobą po kątach?
Wygnałem tego niewdzięcznika.
A ty, jebana pijaczyno
z ckliwą wietnamską historyjką?
Po was wszystkich sprzątałem.
Po wszystkich.
To moja prawda.
Jesteś synu złym nasieniem.
Wykonuję tylko swoje obowiązki.
A twoja prawda?
Moja mama zmarła.
Znalazłem list od ojca.
Nie znam go.
Więc...
przyjechałem tu wypełnić lukę.
Wtedy pojawiłeś się ty.
Ta...
Świąteczny cud.
Na drodze nr 191. Komu piwo?
Jest Bud Lemon?
Bud Light Lemon, moje ulubione.
Mam.
Mam, stary.
Za szybko wstałem.
Dobra!
Mamy Święta, mniam.
Rad jest nasz świat
Przybył Pan
Ziemia chwali króla
Wszyscy szykują mu miejsce
Nieba i natury śpiew
No, dalej.
Rad jest nasz świat
Przybył Pan
Ziemia chwali króla
No już.
Wszyscy szykują mu miejsce
Nieba i natury śpiew
- Nieba i natury śpiew... - Billy.
- No! - Tak?
Zadzwoń do stanowych.
Do policji stanowej?
Czubek tam tańczy.
Teraz z sercem!
Rad jest nasz świat
Przybył...
Szeryfie, co może nam pan powiedzieć o Eriku Norrisie?
Widzi pani tę barykadę?
Przez którą właśnie pani przeszła?
Co by pani powiedziała na Święta na metrze kwadratowym betonu?
Szeryfie, to materiał krajowy.
Jesteśmy na żywo.
Albo będzie pan współpracował i odpowiadał na pytania,
albo pokażemy to tak, jak widzimy.
Pańska decyzja.
No dobra.
Jeden komentarz.
O której godzinie Eric Norris uciekł z pana aresztu?
Nie możemy obecnie udzielić tej informacji.
Nie wydaliśmy też żadnego oświadczenia
wskazującego, że niejaki Eric Norris jest odpowiedzialny za tę sytuację.
A czego jest pan pewien?
Zaraz pani powiem, co wiemy.
W sklepie monopolowym przebywa kryminalista.
Zaszył się tam z wieloma zakładnikami.
Iloma dokładnie? Nie mamy na tę chwilę pewności.
A teraz proszę zabierać dupę za barykadę.
Oczywiście. Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Da nam to relację na żywo.
Seth musi iść do łazienki.
Dobra.
Ktoś jeszcze?
Ja nie.
Leję na ciebie.
Chodźcie, schylcie się. Głowa nisko.
Tutaj.
Dlaczego dopiero teraz go szukasz?
Nic o nim nie wiedziałem.
Mama nigdy o nim nie mówiła.
Znalazłem listy, które do niej pisał.
Musiało być ich ze sto.
I jakoś nie mogłem o nim zapomnieć.
Ja też za dobrze nie znałam taty.
Zmył się zaraz po moim urodzeniu.
Od tego czasu miałam kalejdoskop pseudoojczymów.
Odjebało ci?
No, stary, dawaj.
Na plecach mam kaliber 22.
Kurwa.
Daj mi go.
Przykro mi, ale jestem zmęczony.
Słuchaj.
Słuchaj! Myślisz, że wyjdziemy stąd żywi?
Gdyby ten chłopak był dobrą osobą,
już dawno by nas wypuścił.
Słuchaj...
Nic nikomu nie zrobię.
Spójrz na mnie.
Stary.
Przyrzekam.
Słuchaj, przyrzekam.
Odbiło ci, jak sądzisz, że nie potrzebujesz ochrony.
A jeszcze bardziej ci odbiło,
jeśli sądzisz, że nie rozpierdolą ci zupełnie sklepu,
kiedy wszystko wybuchnie.
Więc weź. Hej!
Cholera jasna.
Bierz go.
Właśnie. Bierz.
Pomóc ci z tym?
Zobaczmy.
Uwielbiałem je kiedyś.
Widzisz?
Ten dzyndzelek?
Wyciągasz go trochę
i baterie nie będą wypadać, jak w coś wjedziesz.
Dobra, spróbuj.
Chyba wszystkich wypuszczę.
Jedyne właściwe rozwiązanie.
Słuchajcie, chłopcy.
Prawda jest taka, że nie możemy negocjować z wariatem.
Kiedy przyjdzie co do czego,
będziecie musieli po prostu zachować zimną krew.
Kurna, dawaj to cholerstwo.
Frank, wchodzisz ze mną od frontu.
Billy, ty i Garret osłaniacie tylne okno.
I słuchaj. Nie wyjdzie przez nie,
ale może ostrzelać ci z góry dupę.
- Uważaj. - Jasne.
Zakończymy tę sprawę,
zanim przyjdą cholerni federalni i zaczną wymachiwać fiutami.
To nasze miasto.
I rozwiążemy tę kwestię.
Jasne, szeryfie.
Kto to?
Brzmi jak mój szef.
Odbierz.
Powiedz, że wychodzimy.
Tak?
To zdejmij mi kajdanki.
Odgryzę ci łeb.
Odgryzę.
Zachowaj się porządnie.
Zobaczmy.
Tak?
Carl, co się tam dzieje?
Mam tu sześć osób.
Jedna to dzieciak.
Dobra, słuchaj.
Niech wszyscy położą się na podłodze.
Bo za dokładnie dwie minuty...
wchodzimy.
- Dupek coś knuje. - Co robisz?
- Teraz mu odbija. - Sukinsyn.
- Ratunku! - Dawaj to!
Kurwa.
Do tragicznych zdarzeń doszło w El Camino w Nevadzie.
Klienci na świątecznych zakupach
zakładnikami w sklepie monopolowym.
Nasza korespondentka Beth Flowers na żywo z miejsca zdarzenia.
Czy możesz nam powiedzieć więcej o całej sytuacji?
Tak, Soledad.
Wigilia przerodziła się w koszmar
dla osób, które są zakładnikami w tym sklepie monopolowym.
Biuro szeryfa odpowiedziało na zgłoszenie jednego z zastępców.
Podejrzewamy, że przetrzymywani są też Vicente Santos i Kate Daniels.
Jest ze mną Jewels Daniels.
Pani Daniels, uważa pani, że w środku jest pani córka.
Czy to prawda?
Tak. Tak myślę.
Jest z nią mój wnuk.
Ma tylko pięć lat.
Z dala od okna. Między półki.
Nisko. Chodź.
Co się dzieje, Carl?
Zamknij się.
Dałeś słowo!
W dół! Zakryjcie głowę dzieciaka!
Cholera.
- On coś knuje! Eric! - Nie!
- Ma broń! - Jestem bale...
- Nie! - Hej!
Nie!
Strzały! Do tyłu!
- Rzuć to! - Nie!
Do tyłu, ma broń!
- Nie strzelać! - Zostań tu!
- Vicente! - Nie strzelać!
Postrzelony!
Wstrzymać ogień!
- Wstrzymać ogień, do cholery! - Vicente!
Vicente!
Stary, krwawisz.
Cholera!
Hej.
Słuchaj.
To tylko... Nic ci nie będzie.
Beth!
Nic ci nie jest?
Usiądź, jak możesz.
W porządku?
No już.
Wpakował się szeryf w niezły klops.
Cały kraj patrzy na tę głupotę.
Poczekajcie za barykadą.
Jak strefa wojny.
Tak, ostrzał własny.
Piekło na ziemi.
To trochę zaboli.
- Dobra. Gotowy? - Tak.
Gotowy? Dajemy.
No już, przyciśnij.
Boże Narodzenie 1960... 69, Wietnam.
Dolina Śmierci.
Podałem współrzędne.
Jeden, pięć, cztery, siedem północ.
Jeden, zero, osiem, trzy, sześć wschód.
Zwykła wioska, nic wielkiego.
Rolnicy z rodzinami.
Więc zrezygnowałem z ostrzału artyleryjskiego.
Wtem my jesteśmy pod ostrzałem artyleryjskim.
Dwudziestu dwóch zabitych żołnierzy, 78 cywilów.
Wszystko zwalono na ciebie.
Czytałem twoje listy.
Dwudziestu dwóch najodważniejszych mężczyzn.
Robili, co im rozkazano, co ja im rozkazałem.
Kawał życia spędziłem, próbując wynagrodzić to...
im.
Znaleźć w tym jakąś prawdę.
Przegrywałem na każdym kroku.
No i...
Stanąłem przed sądem wojskowym.
Straciłem dom, pieniądze i szacunek do samego siebie...
Żonę.
Twoja matka zasługiwała na więcej.
To prawda.
Ty też.
Tak.
Ale były to dobre Święta.
Wiesz co?
Te są zaraz po nich.
Weź.
Odbierz.
Powinniście stąd wyjść.
Halo?
Agent specjalny Patterson. Kto to?
Kate Daniels, pracuję tu.
Mój syn Seth tu jest i zaraz wyjdziemy,
proszę nie strzelać.
Obiecuję ci to, Kate. Możecie bezpiecznie wyjść.
Czy strzelający jest sam?
Został postrzelony?
Tak. Nie. Nie wiem.
Wyjdźcie.
Zajmiemy się resztą.
Dobra, wysyła dwóch zakładników.
Dziewczynę z synem.
Opuśćcie broń!
Za Erika i Kate.
Dobrze ze sobą wyglądacie.
O co chodzi?
Proszę, kolego.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Słuchaj...
To było...
naprawdę świetne słowo.
Świetne.
Uważaj na siebie.
Patrz na mnie, dobrze?
Patrz na mnie.
Miłość i zawierucha.
Najlepsze połączenie na świecie.
Też powinieneś się zbierać.
Żartujesz?
Posiedzę jeszcze. Najlepsza zabawa od lat.
Widzę jakiś ruch!
Dziecko!
Kate Daniels z synem wychodzą ze sklepu.
Są już bezpieczni w rękach służb.
Z OSTATNIEJ CHWILI – ZAKŁADNICY
Wszystko OK?
Nie!
Cholera.
Ten jest mocny!
Mamy jakieś problemy techniczne
- w El Camino. - Spokojnie.
Do Beth Flowers wrócimy niebawem.
Zaraz będą wchodzić.
Na pewno sobie to policzyli.
Sześć odjąć cztery równa się dwa.
Więc albo ty jesteś tym złym, albo ja.
Tylko ja nie zostałem postrzelony.
Po prostu powiem prawdę.
Prawda to skomplikowany skurczybyk.
Co chcesz pod choinkę?
Na przykład wydostać się stąd.
Żadne życzenie nie przerasta ducha Świąt.
Tak twierdzę.
Wiesz co?
Święta...
kończą się za szybko.
Wszystkie te przygotowania...
a potem: bum!
Choinka się zeschła.
Rodzina wyjeżdża.
A wszędzie gówno.
Wiesz co, Eriku Norrisie?
Jesteś dobrym człowiekiem.
Może coś mi się udało.
Co robisz?
Nie często jest facetowi dane naprawić tak wiele rzeczy.
Nie wychodź tam z bronią w ręku!
Wesołych Świąt, Eriku Norrisie.
Miło było cię poznać.
ROTH MICHAEL LAURENCE
0RH+, KATOLIK
Szkoda, że nie wcześniej.
Czego byśmy nie zrobili.
- Larry! - Wychodzi!
Nie wychodź tam. Co robisz?
Proszę pana! Mówi FBI!
Proszę się zbliżyć! Na ziemię!
Na ziemię, natychmiast!
Trzymaj się.
Odłóż broń!
Odłóż, Larry!
Słuchajcie, zostawiłem tam jedną osobę, która potrzebuje lekarza.
W porządku, zajmiemy się nim. Odłóż broń!
Larry, odłóż!
Życie człowieka...
Samotne, biedne,
brzydkie, brutalne...
i krótkie.
Nie!
- Wstrzymać ogień! - Wstrzymać ogień!
Oby tam było lepiej, amigo.
Tylko tyle.
Tylko... tyle.
Kochanie, co się stało?
Co się tam stało?
Dobrze, kochanie. Nie powie nic teraz...
Pani Flowers.
Zabierzcie nas stąd!
Boże, jak boli!
182 DNI PÓŹNIEJ
Nie chcę już palić.
Nie jestem taki.
Nie chcę już palić.
Nie jestem taki.
Mam siłę woli, aby wybrać swoje życie.
Mam siłę woli, aby zmienić swoje życie.
Wybrać.
Senator Allen przyznał dziś, że jego powiązania
z gigantem farmaceutycznym dały korzyści finansowe
zarówno jego kampanii, jak i jej pracownikom.
Mówiła Beth Flowers na żywo z Austin w Teksasie.
Wracamy do Soledad w studio.
O mój Boże!
Jeszcze raz!
Pogoda będzie gorętsza niż szczury pieprzące się w skarpecie.
Przypudrujcie więc jajca i nie wychodźcie na zewnątrz.
Przypudrujcie jajca!
No bo się pocą.
Mówi pani, że wróciły?
Tak sądzę.
Kiedy poświeciła pani latarką, uciekły?
- No jasne. - Nie dziwi mnie to.
Zadzwonię po nadzór weterynaryjny.
Szopy nie należą do obowiązków policji.
Byłbym wdzięczny, gdyby umieściła to pani na swojej posesji.
GŁOSUJ NA CALHOUNA
Zrobię porządek w El Camino. Obiecuję.
Bezpieczeństwo to moje drugie imię! I nazwisko.
To cud, że przeżyłem.
Cztery rany postrzałowe.
32 miliony dolarów.
Żaden ze mnie matematyk, ale to osiem milionów za strzał.
Jesteś jak superbohater.
Może superszczęściarz.
Może jedno i drugie.
Vicente.
Rosa.
Miło mi.
Mnie również.
Jeszcze kęs, co?
Jeszcze jeden?
- Tylko jeden. - Nie zamawialiśmy.
Wiem. Ten pan je przysłał.
Eric!
Cześć, kolego.
Cześć.
Naleśniki.
Właśnie widzę.
Przysiądziesz się?
Chętnie.
Napisy: Katarzyna Puścian